Longarts Wanda de Kanter (1959) begon vorige week met Pauline Dekker een campagne tegen roken door ‘naming and shaming’ op internet. „Het maakte me wel angstig. Ik ben gewend om lief tegen mensen te zijn.”
Zij of ik
„Pauline heb ik leren kennen op een congres voor longartsen in Barcelona, in 1990. We bleken allebei tot ons twaalfde op Borneo te hebben gewoond. Onze vaders werkten bij Shell. We hadden allebei op een internaat gezeten en we wilden allebei van jongs af aan medicijnen studeren. Het gevoel van eenzaamheid als iedereen in het weekend naar huis was en jij alleen op je kamer zat, en daar dan vooral met niemand over praten – dat kende zij ook. We zijn vriendinnen voor het leven geworden. Voor de buitenwereld zijn we inwisselbaar. Wij zijn die twee vrouwen die campagne tegen roken voeren. Toen je hier net aanbelde, verwachtte je haar of mij?”
Doorgaan met het lezen van “De dood is mijn dagelijks werk – Jannetje Koelewijn NRC”
Wanda de Kanter 