Ingezonden brief in de NRC door Frits van Dam en Wanda de Kanter, secretaris en voorzitter van Stichting Rookpreventie Jeugd

Commentaar: Interessant is dat uit representatief onderzoek van Maurice de Hond blijkt dat er  wel degelijk draagvlak bestaat onder kiezers voor bewezen effectieve maatregelen om er voor te zorgen dat kinderen niet gaan roken: verhoog de prijs (accijns) en beperk de 60.000 verkooppunten tot 1500 tabaks speciaal zaken. Het is duidelijk dat  de politiek luistert naar de hardste schreeuwers: de tabakslobby ,haar dealers en gebruikers. Een meerderheid van de kiezers denkt er echter heel anders over: politiek aan zet!

http://www.tabaknee.nl/nieuws/item/899-onderzoek-maurice-de-hond-spreekt-politiek-tegen-nederlanders-zijn-voor-accijnsverhoging-en-inperken-verkooppunten

Ingezonden brief NRC: 

“Eind van de maand is het weer Wereld Niet Roken Dag, een cris de coeur van de Verenigde Naties. Bijna een kwart van de Nederlanders van 15 jaar en ouder rookt, ruim de helft van de gebruikers sterft aan deze verslaving ieder jaar ruim 20.000 . Drs. Angelique Berg, directeur-generaal Volksgezondheid bij het ministerie van VWS vindt dat er een offensief moet komen tegen roken. Haar aanvalsplan, zoals afschrikwekkende afbeeldingen op pakjes, en voorlichtingcampagnes voor scholieren, is louter windowdressing, het helpt allemaal niet om rookverslaving tegen te gaan bij jongeren. Hét middel om tabaksgebruik tegen te gaan, verhoging van de accijnzen, daar heeft ze het niet over. In landen waar ze accijnzen wel inzetten tegen het roken, zoals Australië en Zweden, is het aantal rokers beduidend minder dan in Nederland. Een ander probaat middel tegen rookverslaving,verkoop tabak uitsluitend in speciaalzaken met een vergunning, stuit op heftig verzet van de lobby van supermarkten en tankstations, ook daar zwijgt ze over.

Politiek doet niets

Op 28 januari 2016 was er een plenair debat over de tabakswet. De zaal in de Tweede Kamer oogde verlaten met slechts de tabakswoordvoerders van zeven politieke partijen. Ieder gevoel van urgentie ontbreekt bij veel politici, alsof we het hier niet over een nationale gezondheidsramp hebben. Er sterven ieder jaar ruim tien keer zoveel mensen aan de gevolgen van tabaksgebruik als bij de watersnoodramp van 1953, er zijn jaarlijks ongeveer 35 keer zoveel rookdoden als verkeersdoden.

Er werden tijdens het debat 13 moties en amendementen ingediend. De VVD en de PVV verwierpen alle tabaksonvriendelijke moties, de PvdA kon zich hier voor een belangrijk deel in vinden.

Een lichtpuntje binnen de VVD

De filosofie van VVD en PVV is simpel, mensen hebben een vrije keuze en kunnen zelf beslissen of ze roken of niet. Ze bedenken daar niet, dat als je eenmaal verslaafd bent je niets meer te kiezen hebt. De prominente VVD-er Eric van den Burg, wethouder te Amsterdam, heeft dat wel door. In een debat in de Balie op 8 mei stelde hij dat de VVD en in het bijzonder de tabakswoordvoerder in de Tweede Kamer  ” de verkeerde gedachte er op nahoudt, namelijk dat iedereen in staat is de juiste keuzes te maken”. Verslaafden hebben die vrije keuze simpelweg niet, want dat is precies het kenmerk van een verslaving. Van den Burg vindt bovendien dat een sigarettenpakje een tientje duurder moet worden.  Maar dat gaat niet gebeuren, zei hij, “de lobby en de machtsmachine van de tabaksindustrie heeft dat tot nu toe weten te voorkomen”. En voegde hij er aan toe, “verhoging van de tabaksaccijns zal de VVD twee tot drie zetels kosten en daar zitten ze natuurlijk niet op te wachten”. Het zelfde probleem geldt voor de PvdA waar men ook denkt dat krachtige anti-tabaksmaatregelen leiden tot zetelverlies. Zelfs de tabakswoordvoerder van de PvdA, huisarts Marith Volp, pleit niet voor accijnsverhoging. Haar angst is begrijpelijk, het is juist haar achterban, de rokers met weinig inkomen, die het hardst worden getroffen bij tabaksaccijns verhoging. De PvdA heeft hier duidelijk een groter probleem dan de VVD. Maar de SP die haar stemmen rekruteert uit de zelfde groep kiezers als de PvdA is heel wat moediger en vindt de gezondheid van haar kiezers belangrijker dan een paar Kamerzetels.

De conclusie is onontkoombaar: roken is een verslaving die uit angst voor zetelverlies door de coalitie in stand wordt gehouden. De maatschappij betaalt hiervoor een hoge prijs: dodelijke ziekten, vroegtijdig overlijden, terugloop in arbeidsproductiviteit en enorme zorgkosten.

De gang naar de stembus lijkt nog ver weg, maar toch, wat moeten we stemmen als we de maatschappij en in het bijzonder kinderen tegen tabak willen beschermen? Het advies is simpel: stem op een partij met een stevige tabaksparagraaf in het verkiezingsprogramma. In de verkiezingsprogramma’s moet in ieder geval minimaal staan dat accijnzen actief worden ingezet om het roken terug te dringen en dat tabak uitsluitend nog verkocht mag worden in speciaalzaken met een vergunning.

Advertenties